3-go lipca


"(...) że życie to taki dziwny prezent. Na
początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się
go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal
je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I
próbuje się na nie zasłużyć. Ja, który mam sto lat, dobrze wiem, o czym
mówię. Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się
wykazać, żeby docenić życie. Musi być wyrafinowany, stać się po trosze
artystą. Byle kretyn może cieszyć się życiem w wieku dziesięciu, dwudziestu
lat, ale kiedy człowiek ma sto lat, kiedy już nie może się ruszać, musi
uruchomić swoją inteligencję. (...)"*

*fragment utworu napisanego przez Eric-Emmanuel Schmitt, pod tytułem "Oscar et la dame rose", w przekładzie Barbary Grzegorzewskskiej.

i należy to przeczytać.


dziś wyjątkowo deszczowo jak na lipiec co nastraja optymistycznie.

myśli(nie)moich(6)

20-go lipca


-jednym słowem? chaos.
-dlaczego?
-nie wiem.

myśli(nie)moich(3)

23-go lipca


dawno zdjęcia żadnego nie było, to proszę. trochę chmur, światła i słońce. takie tam, nic nowego, ani nic innowacyjnego.
a może niedługo kilka ze spaceru ostatniego.



myśli(nie)moich(1)

24-go lipca


to jeszcze jedna pocztówka z Gdyni



myśli(nie)moich(0)

26-go lipca




myśli(nie)moich(6)